Bjorn verloor zijn partner bij treindrama in Buggenhout: “Anke viel in voor een collega"

“Haar leven is bruusk gestopt. Het mijne is kapot. Anke was de liefde van mijn leven en we wilden zo graag kinderen”, zegt Bjorn Van Malderen (27), de vriend van Anke Robrecht (27) uit Buggenhout, de begeleidster die omkwam op de bus. “Ze had die dag eigenlijk niet op die bus moeten zitten, maar viel in voor een collega die net gestopt was.”

“We waren al zes jaar samen en dolverliefd”, treurt Bjorn Van Malderen. “Ik werk op dezelfde school als Anke. Ze moest die ochtend mee met de bus. Toen ik even later met de auto naar school vertrok, moest ik plots omrijden want er was een ongeval gebeurd. Toen ik op school aankwam, werd het me duidelijk dat er iets dramatisch gebeurd was aan die overweg en dat ‘we’ erin betrokken waren.” 

Bjorn stapte meteen terug in zijn auto en ging kijken op de plaats van het ongeval. “Een gruwelijk tafereel. Mensen op de grond. Een hulpverlener die bezig was met een reanimatie. Ik zag mijn vriendin niet, maar herkende de nummerplaat van de bus en wist zéker dat ze erbij was.” Dat laatste werd hem ook even later duidelijk, zeker nadat hij haar probeerde te bellen en ze haar gsm niet meer beantwoordde. “Eerlijk. Ik hoop nog steeds dat dit een nare droom is waaruit ik dringend moet ontwaken. Ik besef het nog niet, maar ik ben alles kwijt. Haar leven is bruusk gestopt. Het mijne is kapot.

Autopsie

“We wilden gaan samenwonen en we hadden ook een grote kinderwens. Er is een vermoeden dat Anke zwanger was. Daarvoor komt er nog een autopsie, om dat uit te maken”, klinkt het diepbedroefd. “Anke had al een eigen appartementje en om dat af te betalen, combineerde ze twee jobs: één in het rusthuis en één flexi-job als busbegeleidster voor de kinderen van de school. Die job als begeleidster deed ze nog maar net, ze had een tijdelijk contractje gekregen tot het eind van het schooljaar. Anke was een enorm harde werker, een brok energie.”

“Ze had net de nacht gedaan in het rusthuis en vertrok dan heel vroeg voor de bus. Het laatste wat ik van haar heb, is dus een sms-berichtje van die ochtend. En eigenlijk moest ze die dag niet als begeleidster werken. Ze viel in voor een collega die met dat werk net gestopt was. Anke had dus niet in die bus moeten zitten. Het is niet te geloven.” 

Hartaanval?

Bjorn krijgt van de politie en het gerecht niet veel informatie over het ongeval. “Ik wil weten wat daar nu precies gebeurd is, want ik snap het echt niet. Ik ken de chauffeur ook, hij deed die job al lang. Wat is de oorzaak? Een hartaanval? Ik denk het niet, hij is gezond en niet oud. Die man heeft zelf kinderen en zou dus ook geen zotte dingen doen. Maar wat dan wel? Drinken of drugs deed hij ook niet. Ik hoop dat de politie het allemaal zal onderzoeken en alles duidelijker wordt. Want die vragen zullen tot het einde van mijn dagen in mijn hoofd blijven spoken.”